Column


*Is Spanje nog te redden?

Hachelijke tijden voor de Spaanse regering. De binnenlandse consumptie
stagneert, toch moet er worden bezuinigd. Een voor Spanje te dure Euro
moet blijven, desondanks moet de export ermee worden bevorderd. *

Kleine, sociale spaarbanken die voordien in handen waren van politieke
facties, moeten zich maar tot de kapitaalmarkten wenden om te overleven.
De werkloosheid onder jongeren behoort feitelijk in het Guinness\' boek
der wereldrecords, toch blijft het vakonderwijs met beroepsopleiding
stiefmoederlijk behandeld.

Gavin Hewitt, de BBC correspondent voor Europa, besteedde aandacht aan
de vraag hoe deze tegenstrijdigheden Spanje weer op de been zouden
kunnen helpen. Hij komt daar niet uit en signaleert wat anderen vanuit
Spanje dagelijks kunnen waarnemen. Wie gaat de noodzakelijke banen van
hoge kwaliteit leveren aan een bevolking, waarvan 40% van de jongeren
tussen 16 en 24 jaar werkloos is en geen werkervaring kunnen opdoen?

Aan de wand van de kamer van onze zoon hangen de certificaten, die hij
in Spanje haalde om een hoger-geschoold beroep uit te oefenen. Op
\'convocaties\' zat hij vervolgens tussen 1.000 of meer mede-sollicitanten
voor het ene baantje, dat vervolgens op mysterieuze wijze werd gegund
aan een neef van een lokale partijbons. Dat is tenminste een deel van
het antwoord, dat ik Hewitt zou willen geven. Of het daarom helpt, dat
de regering de politieke invloed iets heeft teruggedrongen uit de
Caja-vestingen, blijft maar de vraag. Zo sociaal en neutraal ging het
daar werkelijk niet toe. Diens brood men eet, diens woord men spreekt,
had er meer mee te maken.

Het IMF blijft bij haar standpunt, dat Spanje \"far-reaching and
comprehensive reforms\" nodig heeft om er überhaupt bovenop te komen.
Ver-rijkend en uitgebreid? Nog een ronde van bezuinigingen die
ambtenaren al minstens 5% van hun wedde kostte? Een wedde die overigens
gemakkelijk het dubbele kan bedragen van de gemiddelde Spanjaard bij ons
in de straat. Of moet het ontslagrecht verder worden gerevolutioneerd en
moeten meest ouderen met levenslange arbeidskontrakten ontslagen kunnen
worden in ruil voor meer jongeren, die onvoldoende opgeleid staan te
popelen om hen op een niet meer levenslange basis te vervangen?

Wat voor de meeste Noord-Europese ingezetenen een scherts lijkt, vormt
het eigenlijke dilemma voor Spanje. Een enigma zelfs voor Gabin Hewitt,
de respectabele correspondent van de BBC. Spanje, zo zegt hij, zou zijn
maatschappijbeeld opnieuw moeten uitvinden. Hij verzuimt te verklappen,
hoe dat beeld er dan wel uitziet. Een wandeling door Benidorm, het
Europese toeristenmekka, onthulde mij daar onlangs iets van. Zelden zag
ik in door de crisis leeggevallen winkelpanden zoveel Chinese
restaurants. Voor maar 10 Euro kon men daar zijn buik vol eten aan
Oosterse en Westerse delicatessen. Maar zou een Kamer van Koophandel in
Holland of Duitsland, om maar twee landen te noemen, dat goed hebben
gevonden? Waar eerst talloze immobilienbureau\'s en bouwfirma\'s huisden,
zaten nu Chinezen op klanten te wachten.

Wat hier mist is koen beleid. Een rem op het economisch overbodige,
bevordering van een gezonde middenstand, afschaffing van het ongeremde
nepotisme, de partij-afhankelijkheid en de vermetele zelfoverschatting
zouden een werkzaam medicijn kunnen zijn. Dat heeft met geld weinig te
maken, maar met de afschaffing van overleefde gedachten over de
autarkie, de zelfverzorging, die Spanje eeuwenlang domineerde onder het
juk van Kerk en dictatuur. Radio-stations die succesvol gericht zijn op
een paar miljoen buitenlanders die als kurk voor de economie gelden,
moeten opeens gemeentelijke propaganda in het Spaans gaan uitzenden of
verdwijnen. Kunnen Spaanse radiostations die gaten opvullen en zullen
daar buitenlanders naar willen luisteren?

Waar Duitsers met hun ongekend opbloeiende economie de Anglo-Amerikaanse
levensstijl breedvoerig hebben omarmd, proberen Madrid en Barcelona met
nationalistische gestes te doen alsof Europa en de moderne wereld niet
bestaan. Wie daarentegen in de omgeving van Marbella, Benidorm en Sitges
rondkijkt, begrijpt wat ik bedoel. Dat kán niet goed gaan - met of
zonder spaarprogramma\'s en exportprogramma\'s voor produkten die niemand
door een te hoge prijs wil kopen. Zoiets zou pas kunnen lukken als
Duitsland, de motor van de Europese welvaart, uit de Euro-zone zou
treden en de armlastige landen hun Euro zouden kunnen laten zweven. Ik
ben er zeker van dat Kevin Hewitt er -met mij- van overtuigd is, dat
juist dat niet \'mañana\' zal gebeuren...

----
Bron: John
         BBC Kevin <http://www.bbc.co.uk/blogs/thereporters/gavinhewitt/>