Else Beekman
(Column) De verkiezingen waren een nek aan nek race tussen diens partij en de linkse Syriza die 26% van de stemmen kreeg.
De wereld had de Griekse verkiezingen met grote spanning afgewacht. Na de opening van beurzen in Japan en Korea bleek, dat koersen na een periode van nerveuse afwachting in de lift zaten (ca. +2%). Ook de euro profiteerde licht van de voor de euro-zone zo belangrijke uitkomst.
Pasok
Grote verliezer blijkt de socialistische Pasok te zijn, die in procenten opnieuw inboette ten opzichte van eerdere verkiezingen en nu op 12% uitkwam.
Niettemin ziet het er naar uit, dat een coalitie tussen deze partij en Nieuwe Democratie een meerderheid zou krijgen in het Griekse parlement en dat het door Europa verlangde bezuinigingen zal doorzetten.
Opluchting
Europese leiders zijn enigszins opgelucht over de uitslag. De presidenten van de Europese Raad en de EU Commissie, Van Rompuy en Barroso, legden een gezamenlijke verklaring af waarin wordt aangedrongen op uiterst snelle onderhandelingen om tot een regering te komen.
Zij beloofden steun aan initiatieven om de ingrijpende hervorming van Griekenland ook voor de bevolking beter draaglijk te maken.
Het IMF liet doorschemeren, dat een geringe verschuiving van de enorme last die op Griekenland drukt, met hen bespreekbaar was.
Anders dan in Spanje
In een eerste, felle reactie legde Alexandra Mitsotaki van ‘ActionAid Hellas’ (‘Help Griekenland’) uit, dat -anders dan de toestand in Spanje- haar land al dertig jaar gebukt ging onder vriendjespolitiek met een steeds grotere invloed van bedrijfsleven en bureaucratie.
Vooral de laatste was volgens haar ontaard in een onoverzichtelijk en inefficiënt geheel van zichzelf bedienende belangen. Als voorbeeld gaf zij, dat een nu bijna failliete elektriciteitsmaatschappij nog steeds de inning van belastingen verzorgt.
Zij waarschuwt ervoor Griekenland uit wanhoop over te laten aan degenen die nog meer zullen profiteren van haar land, wanneer het alsnog tenonder zou gaan. “Dat moeten politiek en volk hoe dan ook voorkomen”, deelde zij mee.
Sterk verdeeld
Hoewel Griekenland na deze verkiezingen sterk verdeeld achterblijft, amper 60% van de kiezers kwam opdagen, er desondanks een hoopvol accent werd gezet, is de chaotische toestand daar niet te vergelijken met de bankencrisis in Spanje, de bestuurlijke moeilijkheden in Portugal of de huizenbubbel van Ierland.
Sociale schade
Wel blijkt, dat de Duitse weg van één oplossing, keihard bezuinigen, niet voor allen geschikt is. De sociale schade die door deze starheid werd aangericht is feitelijk niet te overzien.
Per land zal daarom gezocht moeten worden naar verbeteringen-op-maat. Iets waarvoor men in Brusselse kringen en ver daarbuiten langzaam gehoor begint te vinden. Vooral de druk van Spaanse zijde heeft daartoe bijgedragen.
Dominante Duitse houding
Nu Franse kiezers afgelopen zondag bij parlements-verkiezingen hun nieuwe president Hollande aan een meerderheid in het parlement hebben geholpen, ligt het voor de hand dat de dominante Duitse houding die te sterk op eigenbelang uit is, afgezwakt zal moeten worden.
Guido Westerwelle, Duitsland’s minister van buitenlandse zaken, liet doorschemeren, dat men Griekenland op bepaalde punten wel iets tegemoet wil komen.
Dat biedt ook voor andere landen van de euro-zone die moeilijkheden hebben, nieuwe perspectieven. Italië bijvoorbeeld, dat in het brandpunt is geraakt van internationale investeerders die eerder Spanje verlieten.
Enigma
Hoe men in Brussel de onverenigbare grootheden van bezuiniging en groei met elkaar in overeenstemming wil brengen, blijft een sociaal-politiek enigma.
Spanje stormt af op 25% werkloosheid zonder uitzicht op conjuncturele verbetering. De Spaanse export die ondanks de euro-crisis danig groeide, raakt de laatste maanden onder druk van de inzakkende buitenlandse vraag.
Een sociaal a,anvaardbare oplossing van het Griekse drama kan mettertijd een wending ten goede voor de hele wereld op gang brengen. Tegen die tijd leven wij overigens wel in 204.
Bron: New York Times, Ekathimerini, France24.com, Ecomonitor