Else Beekman
Vandaag is er zo een: premier Rajoy komt met het budget voor komend jaar. De vraag is niet óf maar hoeveel verkiezingsbeloften hij zal moeten breken om het de rest van Europa een beetje naar de zin te maken.
Wat het ook wordt, het is niet genoeg. Terwijl wij het hier hebben over de mate waarin onze pensioenen worden gekort, overwegen ze in Spanje nog maar net de pensioenen te bevriezen.
Ik heb het al eens eerder geschreven: de burgers in landen waarin de pensioenen niet daadwerkelijk zijn afgefinancierd, zoals in ons onvolprezen stelsel, zijn veel beter af. Daar neemt de regering de lasten elk jaar in de begroting mee, zo ook in Spanje. Geen gedoe met rekenrentes.
Spanje is eigenlijk een Europa in Europa met die zeventien autonome regio’s die in 1978, na de dood van dictator Franco, ontstonden. Op dat moment een briljante greep, zoals ook het herstellen van de monarchie. Een koning is doorgaans toch onschuldiger dan een totaalheerser, het kost hooguit een olifant af en toe het leven.
Bovendien, na de dood van dictator Tito in Joegoslavië hebben we gezien wat er gebeurt als een samenraapsel van regio’s, waarvan iedereen dacht dat ze een land vormden, niet direct tot nieuwe afspraken kunnen worden gebracht. Dan moeten zelfs de Amerikanen bombarderen en loopt de koepel van Scheveningen vol.
Jammer genoeg is het niet langer 1978, de wereld ziet er heel anders uit. In Spanje worden kostbare weeffouten duidelijk. Het gemor van de rijke regio’s begint dat van de arme te overstemmen en zo hoort het ook in tijden van economisch onheil.
Lees verder in het artikel van Dr. Doom op HPdetijd.nl