Spaanse landbouwgrond ineens razend populair: verkoop op hoogste niveau in 18 jaar

Landbouwgrond in Spanje is in korte tijd veel populairder geworden bij beleggers en investeerders. In 2025 steeg de verkoop van rustieke percelen met 7,1 procent naar in totaal 167.453 transacties. Deze markt bereikte hiermee het hoogste niveau sinds 2008. Vooral grond met irrigatiemogelijkheden en locaties met potentie voor duurzame energieprojecten blijken gewild.

Volgens taxatiebedrijf Gesvalt springen vooral percelen met toegang tot water eruit wat belangstelling voor rustieke grond in Spanje betreft. In een land waar droogte en waterschaarste steeds zwaarder wegen, maakt irrigatiegrond het verschil. Ook grond die geschikt is voor zonne- of andere energieprojecten wint aan waarde. Dat trekt behalve agrarische ondernemers ook institutionele beleggers aan die op zoek zijn naar een tastbaar bezit met opbrengst op de langere termijn.

In dit opzicht blijken investeerders hun blik vaker te richten op teelten met een hogere opbrengst, zoals pistache, amandel, avocado  of olijf. Een bevestiging van de bredere trend waarbij mensen landbouwgrond niet alleen zien als familiebezit, maar ook als een productieve investering. Gesvalt wijst daarnaast op meer professionalisering in deze markt, onder meer door gespecialiseerde digitale platforms die de handel overzichtelijker maken.

Prijzen van landbouwgrond lopen verder op

De prijsontwikkeling ondersteunt dat beeld. Volgens het Spaanse ministerie van Landbouw kwam de gemiddelde prijs van agrarische grond in 2024 uit op 10.248 euro per hectare. Dat is 2,8 procent meer dan in 2023. Sinds 2020 bedraagt de totale stijging 13,8 procent. Vooral droge gronden voor notenteelt werden duurder, net als rijstvelden en tropische en subtropische teelten. Geïrrigeerde wijngaarden vormden juist een uitzondering, met een daling van 5,7 procent.

De markt van rustieke en landbouwgrond in Spanje is zodoende niet eenvormig. De waarde hangt af van waterbeschikbaarheid, teeltsoort en locatie. Voor lezers met investeringsplannen is dat een belangrijk verschil: een hectare in een droog binnenlandgebied is niet te vergelijken met een perceel in een regio waar irrigatie, exportteelt of energieontwikkeling mogelijk is.

Grote regionale verschillen binnen Spanje

De regionale kloof is groot. Canarias is veruit de duurste autonome regio, met een gemiddelde grondprijs van 148.415 euro per hectare. Dat heeft veel te maken met het hoge rendement van bananenteelt. Daarna volgen Murcia en de Balearen, waar schaarste, intensieve teelt en de beperkte beschikbaarheid van grond de prijzen hoog houden. Aan de onderkant staan Castilla y León en Aragón, waar veel extensieve en droge landbouw voorkomt en de gemiddelde hectareprijs veel lager ligt.

Ook in aantallen transacties zijn er verschillen. Castilla y León noteerde in 2025 de meeste verkopen van rustieke grond, gevolgd door Andalusië, de Valenciaanse regio en Castilla-La Mancha. Samen waren deze regio’s goed voor ruim de helft van alle transacties in Spanje. Dat laat zien dat de echte dynamiek van landbouwgrond regionaal bepaald blijft, ondanks de op nationaal niveau toegenomen belangstelling.

Kansen, maar ook duidelijke risico’s

Gesvalt wijst tegelijk ook op onzekerheden op deze markt zoals klimaatrisico’s, watertekorten, versnippering van eigendom en beperkingen in wet- en regelgeving rond grondgebruik. Ook duren verkoopprocessen vaak veel langer dan in de gewone woningmarkt. Dat vraagt om meer geduld, meer voorbereiding en een goed beeld van wat er juridisch en praktisch met een perceel mogelijk is.

Voor 2026 blijven de vooruitzichten positief, al rekenen analisten op een rustiger groeitempo dan in de afgelopen periode. De belangstelling van fondsen en professionele beleggers blijft, maar de markt wordt tegelijk gevoeliger voor factoren als waterbeschikbaarheid, landbouwrendement en energiebeleid. De keuze voor de juiste regio en het juiste type grond is in dit opzicht steeds belangrijker.