Else Beekman
Zes Spaanse steden hebben zich voor 2026 ‘Ciudad Europea del Deporte’ (Europese Sportstad) mogen noemen, maar daar blijkt een prijskaartje aan te hangen. De titel wordt uitgereikt door de private organisatie ACES Europe en komt met inschrijfgeld, kosten voor evaluatiebezoeken én rechten op het gebruik van het logo. Valladolid, Oviedo en Móstoles gaven tienduizenden euro’s uit aan deze erkenning, die volgens critici vooral lijkt op een betaalde marketingcampagne.
Sinds 2001 reikt de organisatie ACES Europe sportgerelateerde eretitels uit aan Europese steden en regio’s, waaronder Capital Europea del Deporte, Ciudad Europea del Deporte en zelfs Isla Europea del Deporte. Ondanks de Europese uitstraling is ACES géén onderdeel van de Europese Commissie. Wel werkt de organisatie samen met Europese sportevenementen, waaronder de Semana Europea del Deporte.
ACES Europe presenteert zichzelf als promotor van sportparticipatie, sociale inclusie en gezondheid. Desondanks blijkt uit onderzoek van de Spaanse krant eldiario.es dat de toekenning van de titels gepaard gaat met flinke financiële bijdragen van gemeenten.
Kosten voor steden lopen op
Om als ‘Europese Sportstad’ erkend te worden, moeten gemeenten inschrijfgeld van 2.350 euro betalen. Maar daar blijft het niet bij. Ze betalen vervolgens zelf de reis-en verblijfskosten van het evaluatiecomité. Voor het gebruik van het logo en bijbehorende publiciteit moeten rechten worden gekocht voor bedragen die variëren tussen de 5.000 en 15.000 euro. Tot slot worden extra kosten in rekening gebracht voor promotiemateriaal, communicatiecampagnes en ceremonies.
- In Valladolid kostte het behalen van de titel meer dan 41.000 euro. Daarbij ging het onder meer om een diner van 540 euro en een informatief videodossier.
- Oviedo spande de kroon met meer dan 139.000 euro aan uitgaven, onder meer aan marketing, een podium, promotievideo’s en honderden rugzakken met het sportlogo.
- In andere steden zoals Palencia, Cáceres en Móstoles waren de uitgaven lager, maar nog steeds aanzienlijk. De bedragen verschillen per gemeente en zijn vaak niet transparant tot na afloop van het traject.
Betaalde eer of waardevolle erkenning?
Critici, zoals de lokale oppositie in Valladolid (PSOE), stellen dat het om een “gekochte titel” gaat. In Palencia, waar dezelfde partij aan de macht is, wordt het project juist verdedigd als een “internationaal kwaliteitslabel”.
Volgens ACES Europe zelf is het een manier om sport te promoten onder alle bevolkingsgroepen. Toch blijkt uit hun eigen reglement dat zelfs cadeaus van maximaal 100 euro aan evaluatieleden zijn toegestaan, wat de schijn van beïnvloeding oproept.
Associaties met de Blauwe Vlag
Een vergelijkbare discussie speelt al langer rond de uitreiking van de Blauwe Vlag voor stranden. Ook die erkenning wordt vaak gepresenteerd als kwaliteitslabel voor schoon zeewater en goede voorzieningen. Spaanse media en milieuorganisaties wijzen er echter op dat veel criteria al wettelijk verplicht zijn. Critici noemen de vlag daarom eerder een duur marketinginstrument dan een echte garantie voor duurzaamheid. Gemeenten investeren in het behalen van de vlag vooral om toeristen aan te trekken, wat de parallellen met de sporttitels van ACES Europe nog sterker maakt.
Steeds meer Spaanse steden ‘erkend’ als Europese Sportstad
Sinds 2007 hebben bijna 50 Spaanse steden het label ontvangen. In 2026 komen daar zes nieuwe bij: Valladolid, Oviedo, Palencia, Cáceres, Móstoles en Torrejón de Ardoz. Sommige steden, zoals Alcobendas en La Nucía, ontvingen de titel zelfs twee keer , tegen betaling. De titel levert media-aandacht op, maar of het daadwerkelijk leidt tot meer sportdeelname of economische voordelen is onduidelijk.
Sportstimulans als dekmantel voor dure reclame?
De titel ‘Europese Sportstad’ lijkt vooral een vorm van betaalde citymarketing met een sportief sausje. Voor gemeenten die zich willen profileren als sportieve stad is het een middel tot promotie, maar tegen een stevige prijs. Burgers mogen zich afvragen of dit soort erkenningen werkelijk de investering waard zijn.