Elize van Loon
Zeevruchten zoals garnalen en mosselen zijn een onmisbaar onderdeel van het Spaanse dieet. Zelfs in de verste uithoeken van het schiereiland vind je gerechten waarin je deze lekkernijen uit de zee proeft. En vaak wordt de kop van de garnaal uitgezogen. Een gewoonte die niet verstandig is, volgens urologen.
Zij waarschuwen voor bepaalde risico’s die je kunt lopen bij de consumptie van zeevruchten. Dat is omdat ze vaak aanzienlijke hoeveelheden zware metalen zoals cadmium of kwik of purines bevatten. Purines komen in specifieke delen, zoals de kop, van de garnaal voor. Ze worden omgezet in urinezuur, een verbinding die de nieren kan ruïneren, volgens urologen en voedingsdeskundigen. De kop uitzuigen is dan ook geen goed idee, stellen zij.
Wat is urinezuur en waarom kan het kwaad?
Urinezuur is een chemische verbinding, een eindproduct van de afbraak van (lichaams-) eiwitten. Daarnaast komt purine het lichaam binnen via voedsel. Zoals garnalen. Normaal gesproken wordt urinezuur opgelost in het bloed en gefilterd door de nieren, waarna het via de urine uit het lichaam wordt verwijderd.
Bij te grote hoeveelheden, kan het lichaam het niet verwerken en ontstaan er uiteindelijk urinezuurkristallen. Deze worden in de gewrichten en weefsels opgeslagen en veroorzaken ontstekingen en pijn, een aandoening die bekend staat als jicht, een vorm van artritis. Daarnaast kan een hoog niveau van urinezuur bijdragen aan de vorming van nierstenen.
Cadmium in de kop van garnalen
Een andere reden waarom het eten van te veel zeevruchten, vooral garnalen, gevaarlijk kan zijn voor de gezondheid is vanwege het cadmium. Ook dit zit vooral in de kop. Cadmium is een zeer giftig en kankerverwekkend metaal. Langdurige blootstelling of hoge niveaus kunnen ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken, maar vooral in de nieren en botten, wat leidt tot ziekten zoals nierfalen en osteomalacie.
Cadmium wordt gevonden in de kop van de garnaal omdat de interne organen van de garnaal, zoals de hepatopancreas, de spijsverteringsklier, de neiging hebben om zware metalen op te hopen. De Europese Commissie heeft maximumgrenzen vastgesteld voor cadmium in verschillende soorten voedsel, waaronder schelpdieren. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) beveelt een toelaatbare dagelijkse inname van cadmium aan, meestal rond de 0,025 mg per kilogram lichaamsgewicht.
Lees ook: In deze Spaanse supermarkt koop je de beste verse vis