‘Wat wil dat zeggen, geen geld?’ (video)

Daarmee reageerde hij op het gestelde feit, dat door de bezuinigingen in het onderwijs er families zijn die de scholing van hun kinderen niet meer kunnen betalen.

De opmerking – waarmee hij suggereerde dat wie niet voor het onderwijs van zijn kind betaalt, dat kennelijk niet wil – werd de minister niet in dank afgenomen.

Ignacio Escolar, directeur van de Spaanse krant El Diario legt op zijn blog heel graag aan de minister uit wat er nou precies wordt bedoeld met het niet meer beschikken over voldoende middelen.

Verontwaardiging

Het verhaal, waar de verontwaardiging van af spat, geeft tegelijkertijd een beschrijving van hoe het er in het Spanje van vandaag voorstaat. Hier volgt een vrije vertaling.

In Spanje leeft 22 procent van de gezinnen onder de armoedegrens (dat is één op elke vijf). Er zijn 11,5 miljoen mensen die op de grens staan van sociale uitsluiting.

Het gemiddelde bruto jaarsalaris ligt op 22.511 euro.  Echter, die gemiddelden zijn misleidend omdat daarin ook jaarsalarissen worden meegeteld van bankdirecteuren als Rato en Olivas.

De realiteit is dat 60 procent van de Spaanse werknemers niet eens aan 1.000 euro netto per maand komt qua loon en dus in de categorie ‘mileurista’ niet eens halen.

Meer dan 23 procent van de Spanjaarden heeft geen werk en en bovendien zijn er 1.782.400 gezinnen waar helemaal niemand een baan heeft. 60 procent van de Spanjaarden haalt het einde van de maand niet.

Hierbij komt nog eens dat er ruim 50.000 families elke maand hun huis verliezen en dat de helft van de Spaanse jongeren tussen 18 en 34 jaar nog thuis woont, de meerderheid omdat er geen andere optie is.

Een half miljoen jonge Spanjaarden was onafhankelijk en leefde zelfstandig maar moest als gevolg van de crisis weer terug naar huis zijn of haar hand ophouden bij de familie. En tot slot zijn er 2,2 miljoen (!) kinderen die onder de armoedegrens leven. Dát is wat er aan de hand is in het land van minister Wert.

Volgens Escolar zitten achter deze schokkende cijfers nog talloze verhalen van mensen wie het nog slechter gaat.

Daarom, om die cijfers, is het volgens Escolar zo obsceen de minister de nood van zovele families te horen bagatelliseren.

Terwijl zoveel van die families krom liggen om hun kinderen een goede scholing en kansen op een goede toekomst te bieden. Vervolgens wordt er ook nog eens op die middelen gekort, zonder een fatsoenlijke uitleg.

Bron: Estrella Digital