Elize van Loon
De tortilla de patata blijft ook dit jaar weer het gerecht dat Spanjaarden het meest met hun land verbinden. Dat blijkt uit een nieuwe enquête van het Centro de Investigaciones Sociológicas (CIS). Ruim 62 procent noemt de tortilla het meest representatieve gerecht van Spanje. De paella volgt op korte afstand, terwijl jamón ibérico de derde plaats inneemt. Daarmee bevestigt de tortilla opnieuw haar rol als symbool van de Spaanse keuken, zowel thuis als in restaurants.
Volgens elDiario.es komen andere cijfers naar voren wanneer het CIS vraagt naar het meest typische gerecht van Spanje. Bij die vraag staat paella bovenaan met 48 procent, gevolgd door tortilla met 25,4 procent en jamón ibérico met 17,8 procent. Het gaat om een andere vraag binnen hetzelfde onderzoek: niet wat Spanjaarden het meest representatief vinden, maar wat zij het meest typisch Spaans vinden.
Ui of geen ui
De bekende discussie over ui in de tortilla blijft bestaan, maar de meerderheid is duidelijk. Meer dan 71 procent kiest voor een tortilla met ui. Slechts 22 procent wil hem zonder. Ook de bereiding verdeelt het land. Meer dan de helft van de ondervraagden kiest voor een tortilla die nog zacht is van binnen. Ruim een kwart wil hem juist stevig en goed doorbakken.
Uit de demografische uitsplitsing die elDiario.es publiceerde, blijkt dat jongeren vaker kiezen voor tortilla de patata dan voor paella, terwijl ouderen van 75 jaar en ouder vaker een tortilla muy hecha – stevig en doorbakken – verkiezen. De voorkeuren verschillen per regio, maar de landelijke trend blijft hetzelfde: ui en een zachte structuur zijn favoriet.
Regionale verschillen
Het CIS‑onderzoek laat zien dat de tortilla nationaal hoog scoort, maar dat regio’s hun eigen typische gerechten blijven noemen. In Galicië wordt vaak pulpo a la gallega genoemd, Valencianen kiezen vaker voor paella en in Andalusië gazpacho of pescaíto frito. Baskenland noemt vaak marmitako, een stoofschotel van tonijn en aardappel. Asturië staat bekend om fabada, een bonenstoof met chorizo en morcilla. In Catalonië komen escalivada, gegrilde groenten, of pa amb tomàquet, brood met tomaat en olijfolie, regelmatig naar voren. Castilla y León verwijst vaker naar lechazo, geroosterd zuiglam, terwijl Extremadura migas noemt, een gerecht van gebakken broodkruim met vlees of groenten.
De regionale verschillen laten zien hoe divers de Spaanse keuken is, maar ook hoe één gerecht overal herkenning oproept. Ondanks de variatie is de tortilla de patata het enige gerecht dat in alle autonome regio’s breed wordt genoemd als iets dat Spanje typeert.
Eten als onderdeel van het dagelijks leven
Bijna 89 procent van de Spanjaarden noemt het plezier van proeven als belangrijkste reden om van eten te genieten. Daarnaast speelt de sociale kant een grote rol. Samen eten wordt gezien als een moment om contact te maken en tijd door te brengen met familie en vrienden. Ruim 85 procent vindt dat goed eten bijdraagt aan een gezonde levensstijl.
Uit eten en uitgaven
Tijdens vakanties gaan Spanjaarden opvallend vaak uit eten. Driekwart van de ondervraagden eet minstens twee keer per week buiten de deur. Meer dan 21 procent doet dat zelfs dagelijks. Vooral in toeristische gebieden is dat zichtbaar, waar restaurants een belangrijk onderdeel van het vakantiegevoel vormen.
Ook buiten de vakantie blijft uit eten populair. Een derde van de Spanjaarden gaat twee tot drie keer per maand naar een restaurant. Een vergelijkbaar deel doet dat vaker dan drie keer per maand. Bijna 22 procent gaat minstens één keer per maand. Uit eten blijft daarmee een vast onderdeel van het sociale leven. De meeste mensen geven tussen de 15 en 30 euro uit per persoon. Dat geldt voor bijna de helft van de ondervraagden. Ruim 29 procent besteedt tussen de 31 en 50 euro. De bedragen verschillen per regio, maar het gemiddelde blijft stabiel. Het onderzoek bevestigt dat eten in Spanje nog altijd veel meer is dan smaak alleen: het verbindt regio’s, families en tradities.
Geraadpleegde bronnen: Europa Press , elDiario.es, Cadena SER, Magnet / Xataka, Infobae España