Het wordt een heet najaar

Juist op het moment dat de eurozone een lichte economische verbetering laat zien, er eindelijk een lichtpuntje verschijnt aan het einde van een veel te lange tunnel, is een nog altijd onverklaarbare gifgas-aanval in Syrië er de oorzaak van, dat markten en beurzen in paniek raakten over de gevolgen daarvan.

Amerikanen en Britten trekken oorlogsmaterieel samen nabij Syrië, maar dat doen ook Rusland, Iran en China. Deskundigen zijn het erover eens, dat hier een directe confrontatie kan ontstaan. Olieprijzen stijgen alweer door deze onzekerheid. In Israel deelde men alvast gasmaskers uit onder de bevolking.

Ondertussen stuurde Bernd Lucke, voorzitter van de Duitse partij “Alternative für Deutschland (AfD)”, een brief aan bondspresident Gauck met de dringende vraag opheldering te verschaffen over beweringen van Angela Merkel (bondskanselier) dat zij “alternatieven voor het opheffen van de euro-crisis” zou hebben afgewezen. Lucke vraagt zich af, welke deze alternatieven wel zijn? Sinds juni probeert hij daar achter te komen, maar vangt nog altijd bot. Bovendien werd op hem onlangs tijdens een verkiezingsbijeenkomst een mysterieuze aanslag gepleegd…

Inmiddels liet de Duitse minister van financiën, Schäuble, weten dat zijn land voor aanzienlijk meer geld zal moeten opkomen, dan de circa 600 miljard die onafhankelijke deskundigen hem hadden voorgerekend, als Europa in een “borgstellingsgemeenschap” zou eindigen of moest opomen voor andermans schulden. Schäuble had tot zover even gedacht, dat het maar om 95,3 miljard ging. Een bedrag dat dan ook op de website van zijn ministerie was terug te vinden.

Duitse politici hebben het vlak voor verkiezingen op 22 september al moeilijk genoeg om de waarheid te vertellen. Dat ervoer mevrouw Merkel tijdens een bijeenkomst, waar zij de crisis uit de losse pols met “voorbij” betitelde. Onder grote bijval betuigde een bezoeker, dat zij een onwaarheid sprak en de crisis voor Duitsland allesbehalve “over” was. Daarop moest zij haastig bekennen: “Richtig, die Euro Krise ist noch nicht vorbei”.

Nederland

Op hetzelfde moment herhaalde zich een Spaanse mini-crisis in Nederland. Daar werd door overheid en bankwezen samen met gewillige huizenkopers en -verkopers een onroerend-goed-bel opgepompt, die – zoals bellen vol geld onder hun gewicht telkens blijken te doen – onverwacht recht in het gezicht van alle betrokkenen is uiteengeklapt. Huizenprijzen vielen daar in korte tijd met bijna 30%. Banken kwamen met ‘vuile’ kredieten te zitten, staatsinkomsten begonnen daarop te dalen en aldus ontstond een “balansprobleem”, dat volgens de regering alleen door ‘bezuinigingen’ zou zijn op te lossen.

Het eens zo welvarende Nederland geraakte daarmee op slag op één lijn met Griekenland, Spanje, Ierland, Frankrijk, Portugal en Italië. Vooral omdat ook hier besparingen moeten worden gecompenseerd door belastingverhogingen. Fiscale maatregelen dus, die het omgekeerde zijn van wat de logica en wetenschappelijke ervaringen dicteren – men leert kennelijk niet van elders gemaakte fouten. Misschien is men daarvoor op bestuurlijk en ambtelijk niveau allerwege te incompetent? Zou men niet beter zo’n ‘overheid’ al dan niet tijdelijk kunnen afschaffen? Nieuwe economische modellen duiden er immers op, dat in deze moderne tijden met globale communicatievormen oude bestuursvormen op zichzelf veel te kostbaar en ook nutteloos zouden zijn geworden…

Daar bovenop komt nu een nieuwe oekaze uit Griekenland, dat het weer 10 miljard nodig heeft om de komende maand door te komen. Maar het wil deze keer geen extra bezuinigen vanuit de Troika (EC/IMF/ECB) accepteren of opgedraaid krijgen door mevrouw Merkel en co. Of dat laatste enig verschil maakt? De kosten van de lopende schulden bedragen nu reeds 24% van de staatsbegroting zonder dat tot zover ook maar een cent ervan aan de crediteuren werd terugbetaald. Het land blijft op die manier duurzaam insolvent.

Vandaag (woensdag 28.8) komt daarbij, dat Italië weer in een golf van politieke onstabiliteit kan raken, omdat een vastgoedwetje uit de tijd van de voormalige, door amoureuze betrekkingen in discrediet geraakte president Berlusconi door de regering moet en er allerlei ernstige weerstanden tegen bestaan.

Spanje

Intussen blijkt de Spaanse IBEX beurs alweer met -0.3% verder gedaald. Van een vrije val is nog geen sprake, maar de tendens is bepaald anders, dan deskundigen twee weken geleden optimistisch verwachtten. De Spaanse industrie schijnt nog altijd terrein te verliezen op internationale markten. Het krediet dat de regering Rajoy tot dusver had, lijkt langzaam maar zeker in rook op te lossen.

Mensen worden onrustig als weer over de corruptie binnen de top van de Partido Popular moet worden geschreven. De langzaam beruchte Bárcenas-kwestie, om er een te noemen, werkt als een voetklem op een anders, vooral achter de schermen, dynamische regering. Men kan niet ontkennen, dat deze regering het beste tracht te doen voor Spanje, wat binnen een allerwege heilloze Euro-chaos kan worden bereikt. Dat is niet genoeg om de zwarte schaduw over de Spaanse wijze van besturen, de schaduw van een opgehouden hand, te verhullen. Als men toch iets moet herstructureren, dan zou men daarover beter een moderner, schaduwvrij licht kunnen laten schijnen. Tot dan blijft het afwachten welk alternatief er wel voor de Euro komt, hoe de verkiezingen in Duitsland aflopen, wie Griekse rekeningen mag betalen en of een Amerikaanse piloot niet per ongeluk een bom op Russisch materieel in Syrië werpt. Het wordt een heet najaar!