Diego Vélazquez (1599-1660) en Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682) waren allebei schilder en geboren in Sevilla. Vélazquez vertrok op zijn 24ste naar Madrid om aan het Spaanse hof te gaan werken voor koning Philips de Vierde en reisde tot twee keer toe naar Italië. Murillo daarentegen is altijd in Sevilla blijven wonen. Hij schilderde voornamelijk religieuze werken en in opdracht van religieuze instellingen. Ondanks deze verschillen, hebben deze meesters uit de barok veel gemeen.
Overeenkomsten Vélazques en Murillo
De tentoonstelling Vélazques. Murillo. Sevilla. laat een aantal grote werken van de Spaanse schilders uit de gouden eeuw zien. De negentien werken zijn geselecteerd door Gabriele Finaldi. Hij is momenteel directeur van het National Gallery in Londen, maar was in het verleden werkzaam bij het Prado in Madrid. Het idee van Finaldi onstond vier jaar geleden toen hij nog bij het Prado werkzaam was. Hij geeft toe dat voor het publiek de werken van beide schilders tegengesteld kunnen lijken. “deze verschillen worden echter pas zichtbaar in hun volwassen werken. Daarom wil ik juist de overeenkomsten laten zien van de jonge Vélazquez en het werk dat hij achterliet in Sevilla en enkele bekende doeken van Murillo”.
Hospital de los Venerables
De tentoonstelling, die mogelijk gemaakt wordt door de stichting Fundación Focus Abengoa, is te bezichtigen in het Hospital de los Venerables in Sevilla. Dit ziekenhuis, gebouwd in 1675 als rust- en ziekenhuis voor priesters, is alleen vanwege het gebouw al een bezoek waard. De tentoonstelling beslaat één complete zaal van het complex en is zo opgezet dat de bezoeker de verschillende invalshoeken van de twee schilders over éénzelfde thema kan vergelijken.
Zelfportret
De tentoonstelling start met een zelfportret van beide schilders. Dat van Vélazquez uit 1623 is afkomstig uit het Prado. Het zelfportret toont de schilder een jaar voordat hij naar Madrid vertrok. Het zelfportret van Murillo toont een totaal andere omgeving, maar laat ook een machtige man zien.
Andere schilderijen die tentoongesteld worden zijn: La Adoración de los Magos van Vélazquez en Sagrada Familia del pajarito van Murillo.
Een specifiek Sevillaans onderwerp uit die tijd komt naar voren in twee belangrijke werken van Murillo: Niño espulgándose en Tres muchachos, waarin een negerjongetje, zeer waarschijnlijk een slaaf, de sociale en raciale verhoudingen illustreert in het Sevilla na de uitbraak van de pest in 1649.
Prado
De schilderijen zijn o.a. afkomstig van het Prado, National Gallery in Londen, het Louvre in Parijs en de Frick Collection in New York en het museum voor moderne kunsten in Orleans.
De tentoonstelling is nog te zien tot en met 28 februari 2017.