Spaanse huishoudens hebben eind 2025 meer dan een biljoen euro geparkeerd op betaalrekeningen en spaarproducten die amper rente opleveren. Dat blijkt uit cijfers van de Banco de España waarover EL PAÍS bericht. Het gaat om een historisch hoog bedrag aan spaargeld dat grotendeels direct beschikbaar blijft, maar financieel nauwelijks iets oplevert voor de eigenaar.
De rente die banken vergoeden op zichtrekeningen ligt rond de nul en ook veel spaarrekeningen blijven duidelijk onder het inflatieniveau. Daardoor verliest spaargeld in de praktijk aan waarde. Dat proces verloopt geleidelijk en valt daardoor minder op, maar op jaarbasis kan het om aanzienlijke bedragen gaan. Wie zijn geld op de bank laat staan kan er steeds minder van kopen.
Kiezen voor zekerheid
Voor veel Spanjaarden is de bankrekening nog altijd de veiligste plek voor hun geld. Zij vinden zekerheid en directe beschikbaarheid belangrijker dan rendement. Beleggen roept bij een groot deel van de Spanjaarden wantrouwen op en ze vinden financiële producten ingewikkeld. Eerdere crises hebben dit gevoel alleen maar versterkt.
Beleggen blijft achter ondanks groei
Hoewel investeringsfondsen de afgelopen jaren meer vermogen aantrokken, blijft het verschil met het spaargeld op rekeningen groot. Minder dan de helft van het totale particuliere vermogen zit in beleggingsproducten. Banken profiteren daarvan. Zij beschikken over grote hoeveelheden goedkoop spaargeld zonder dat ze daar hoge rentes voor te hoeven betalen.
Zorg van de Europese Unie
Ook in Brussel groeit de aandacht voor deze ontwikkeling. De Europese Unie wil dat spaargeld meer bijdraagt aan economische groei en investeringen. Sparen en beleggen moeten met nieuwe initiatieven toegankelijker worden. Belangrijk daarbij is dat burgers niet het gevoel krijgen grote risico’s te nemen of hun geld langdurig vast te moeten zetten.
Voorlopig verandert het gedrag van spaarders maar langzaam. Zolang financiële zekerheid belangrijker blijft dan rendement, blijven Spanjaarden voorzichtig. Ze laten een enorm bedrag staan op rekeningen die de inflatie niet bijhouden. Dat voelt veilig, maar kost Spaanse huishoudens op de lange termijn steeds meer koopkracht.