Zoek het hogerop in de Sierra de Mijas: wandeling naar de top

Om mooie wandelingen te maken als je aan de Costa del Sol verblijft, hoef je het helemaal niet zo ver te zoeken. Vaak starten al vanaf een kwartier tot een half uurtje rijden leuke routes in de bergen direct achter de kust. Ditmaal besluiten wij om de hoogste top in de Sierra de Mijas te beklimmen, de bergketen die je ter hoogte van Fuengirola rechts ziet liggen als je over de A7 richting Marbella rijdt. Deze bergtop in het hart van de Costa del Sol biedt je een spectaculair uitzicht over zowel de kust als het achterland.

Vanaf de kust gezien ligt Mijas, het uitgangspunt voor de wandeling van vandaag, tegen de berg geplakt. Het dorp wordt al decennialang druk bezocht door toeristen die afkomen op de fleurig versierde ezels, waarmee ze een rondrit door de nauwe straatjes van deze interessante bestemming kunnen maken.

Vanaf de kust bereik je het dorp het eenvoudigst door vanaf de A7 de afslag Mijas-Pueblo (A-387) te nemen. Na minder dan een kwartier slingeren sta je al in het dorp. Omdat je niet de enige bezoeker zult zijn, is er volop parkeergelegenheid. En zo’n ezeltaxi is nauwelijks nodig, want alles in het dorpje is prima te voet te bereiken. Voor onze wandeling van vandaag rijden we echter vanaf het BP tankstation aan het begin van het dorp nog een stuk verder over de A-387 richting Alhaurín en Coín. Na ongeveer een kilometer parkeren we de auto op de parkeerplaats bij de mirador of in de berm bij die van andere wandelaars.

Ermita del Calvario

Bij de Acceso Ermita del Calvario, de start van het pad dat je langs dit kerkje leidt, staat een bord met alle routes. Het wandelgebied is in zijn geheel vrij overzichtelijk en ideaal voor zowel lange als korte wandelingen op elk niveau. Diverse routes zijn zo met elkaar te combineren dat nooit helemaal dezelfde route hoeft te lopen. Rijd je een paar honderd meter verder langs de A-387 dan kom je bij de toegang Acceso Puente Colorado. Vanaf hier is onze wandeling van vandaag iets korter. De gemeente Mijas houdt de paden en bewegwijzering goed bij, zodat het wandelen ook aantrekkelijk is voor minder ervaren wandelaars of mensen die niet zo bekend zijn in dit gebied.

Het mooie van deze route is je voortdurend veranderende uitzicht op Mijas met daarachter in de diepte de bebouwing van Fuengirola voor de in de zon schitterende Middellandse Zee. Ondertussen bevind je je midden in de natuur en is de kans groot dat je oog in oog komt te staan met een steenbok of een wild zwijn.

Pico de Mijas

De Sierra de Mijas telt zeven officiële routes die voor elk type wandelaar, jong, oud of daar tussenin, iets te bieden hebben. Of je nu een korte, middellange of lange route wilt lopen, veel klimmen, of juist liever vlak wilt lopen, alles kan. Ook een gedeelte van de Senda de Málaga (GR249) loopt door ditt gebied. Deze provinciale route verbindt Nerja aan de oostkust van de provincie Málaga met Manilva helemaal in het westen.

Wij kiezen vandaag voor de route naar de Pico de Mijas op 1.150 meter. Die wordt gesierd door La Bola, een bolvormige radar van het weerstation van het Spaanse weerinstituut AEMET die vanaf grote afstand te zien is. Vanwege het hoogteverschil is de route hier en daar rij pittig en een normale tot goede fysieke conditie is hier wel handig. Wij combineren de route van 14,5 kilometer zo dat deze circulair is met een hoogteverschil van 754 meter. Volgens de gemeente doe je er zes uur over. Wij doen het rustig om onderweg van het uitzicht en onze omgeving te kunnen genieten en keerden na 7,5 uur terug bij de auto.

Nieuwe aanplant

Na tien minuten brengt het pad ons bij de kleine witte kapel Ermita del Calvario. We genieten even van het panorama over het dorp en de geluiden daaruit die we hier nog horen. Onze route Pico de Mijas wordt op de paaltjes aangeduid met geel en we volgen deze in westelijke richting. Op alle plekken waar we zouden kunnen gaan twijfelen staat een routepaaltje. Ons pad kruist ook een paar keer andere routes.

Omdat we het rustig aan doen, zijn de flinke stukken die we moeten klimmen goed te doen. In dit gebied zien we nog goed de desastreuze gevolgen van diverse grote bosbranden die hier de afgelopen twee decennia hebben gewoed. De grootste ontdeed in 2001 het gebergte grotendeels van haar begroeiing. Hier en daar steekt nog een zwartgeblakerde boom als een geometrisch figuur uit een verder kale helling. Positiever stemmen ons de jonge bomen die onderdeel uitmaken van het grootschalige herbebossingsplan van de gemeente. Met effect, want de berg is lang zo kaal niet als dat deze lijkt vanaf een grote afstand. Regelmatig genieten we van de schaduw in een klein dennebos en hier en daar staan ook nog wat sierlijke steen- en kurkeiken.

Afgravingen

Wat er iets minder esthetisch uitziet, zijn de grote, grijze afgravingen. Grote stukken berg zijn weggehakt om materiaal te leveren voor de grote bouwboom die de Costa del Sol in de jaren 80 en 90 heeft veranderd van wat verspreid liggende vissersplaatsjes tot één grote, langgerekte metropool. Het is goed om te zien dat de gemeente Mijas samen met het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de open wond in het landschap samen de schade van de afgravingen hersteld. Toch waren ook de Romeinen hier al aan het graven. Zij wonnen hier marmer en mineralen. Veel later, in de 17e en 18e eeuw vormde de export van marmer een belangrijke economische activiteit voor het omliggende gebied. Het marmer uit de Sierra de Mijas werd gebruikt voor tal van monumenten. Het is bijvoorbeeld te zien op de vloer van de kathedraal van Málaga.

De top

Bij de laatste grote kruising hebben we het de meeste hoogtemeters al gedaan. Hier rest ons slechts nog een klim van 150 meter naar de top. Hier is het gebied erg kaal, maar biedt ons wel een spectaculair zicht op alles dat nu onder ons ligt. We zigzaggen verder tot de laatste klim die ons bij de witte bol brengt, die nu indrukwekkend groot blijkt te zijn. Het uitzicht is sensationeel. We kijken op deze heldere dag helemaal tot aan de Serranía de Ronda, de Sierra Nevada en zelfs een stukje Afrikaanse kust. Vanaf hier kun je ook afdalen naar Alhaurín el Grande. De route vanaf daar is ruim 15 kilometer.

Wij keren weer terug naar Mijas. Alleen het eerste stukje gaat via dezelfde route, maar bij het eerste kruispunt volgen we in oostelijke richting de oranje route die overgaat in de groene route (Enlace verde/naranja). De groene route kunnen we vervolgens óf in westelijke richting omlaag volgen tot we weer aankomen bij de rode route (Ruta de la Cruz de la Misión) van de heenweg, of we kiezen ervoor de groene route te volgen richting de donkerblauwe (Ruta del Puerto de Málaga). Deze dalen we af tot we weer bij het kapelletje aankomen.

Mijas-Pueblo

We komen bij van onze inspanningen met een hapje en een drankje in Mijas. Omdat het er behoorlijk toeristisch is, is de keuze uit restaurants en terrassen enorm. Toch is de basis van het dorp niet veranderd en zijn de nauwe straatjes, de witte gevels en de bloempotten nog net als op de zwartwit-foto’s die hier en daar de muren sieren. Tal van (souvenir)winkeltjes en artistieke hebbedingenzaakjes bieden voldoende gelegenheid voor wie geld wil uitgeven. Aardewerk, gevlochten manden, keramieken schaaltjes, ambachtelijke zepen en kleding van leer: je vindt deze zaakje vooral in de Calle de Charcones, Calle de San Sebastián en Calle de Málaga. Houd je van wijn, dan is een bezoekje en een proeverij in het plaatselijke wijnmuseum in Calle San Sebastian 14 een must.