Else Beekman
Deze eeuwenoude Spaanse traditie viert de seizoensgebonden veeverplaatsing en benadrukt het belang van extensieve veeteelt en biodiversiteit in de strijd tegen klimaatverandering. Wat deze editie zo speciaal maakte, is dat voor het eerst in de geschiedenis een vrouw het herderschap op zich nam.
“Marity González staat symbool voor alle vrouwelijke herders en boeren die deel uitmaken van de trashumancia in Spanje”, zei de trotse ‘mayoral’, zoals de leidende herder wordt genoemd. “Vrouwen zijn altijd een integraal onderdeel geweest van deze traditie.”
Traditie en moderniteit
Om 10.30 uur vertrok het vee vanaf de Casa de Campo en een half uur later bereikten via de Calle Mayor en Puerta del Sol ze de majestueuze Catedral de la Almudena. Mensen uit heel Spanje, gekleed in traditionele kledij, vierden mee. “Dit is meer dan alleen folklore; dit is een erfgoed dat bewaard moet blijven,” aldus een lokale dansleraar.
Een echtpaar uit Móstoles, afkomstig uit León, voegde zich bij het gezelschap. “We zijn hier om de folklore van Astorga te beleven, midden in het hart van Madrid!” zeiden ze enthousiast tegen een verslaggever van Infobae.
Institutionele steun nodig
Paulino Gómez, een ervaren herder, benadrukte het belang van institutionele steun: “Als de overheid ons niet hindert, heeft deze traditie een toekomst. Zo niet, dan zal het verdwijnen.” De burgemeester van Madrid, José Luis Martínez-Almeida, verwelkomde de herders en benadrukte de cruciale rol van het platteland in het stadsleven: “Grote steden zouden niet hetzelfde zijn zonder hen; dankzij hen hebben we een betere levenskwaliteit.”
Gebruik ’50 Maravedís al millar’
Met het betalen van de traditionele ’50 maravedís al millar’, een gebruik dat teruggaat tot 1418, werd de ceremonie afgesloten. De herders en hun vee vervolgden hun route en in elke stap uitten ze hun viering van traditie en diversiteit.
Waar komt de traditie van Transhumancia in Madrid vandaan?
In de herfst verhuizen kuddes schapen en geiten in de regio Madrid van berggebieden naar de laaglanden. Dit proces wordt “abajada de los rebaños” genoemd en is een belangrijk onderdeel van de plattelandscultuur van Spanje.
De Transhumancia, zoals we die nu kennen, werd bijna 30 jaar geleden door de vereniging Transhumancia y Naturaleza in het leven geroepen om de Spaanse Tweede Kamer te helpen een wet op veeroutes goed te keuren. Daarmee zouden ravijnen en paden worden erkend als publiek domein en uniek werelderfgoed. Tegenwoordig zijn de veeroutes met een lengte van 125.000 kilometer en een oppervlakte van 420.000 hectare erkend als immaterieel cultureel erfgoed.