Regering Canarische Eilanden versnelt vergunningverlening voor nieuwbouw

door Else BeekmanElse Beekman
vergunningen voor nieuwbouw zoals deze op de foto worden versneld op de Canarische Eilanden

Het Canarische parlement heeft woensdag een wet goedgekeurd die de vergunningverlening voor nieuwbouw moet versnellen. De regering presenteert de wet als een oplossing voor de woningnood. De oppositie ziet de wet eerder als excuus om ‘private belangen te dienen’. Wat begon als een debat over de maatregel eindigde in een verhitte discussie over vakantiewoningen. Regeringspartijen en oppositie stonden daarin lijnrecht tegenover elkaar.

De wet moet de bouw van woningen op de Canarische Eilanden versnellen. Beroepsverenigingen en erkende stedenbouwkundige instanties mogen voortaan technische rapporten opstellen die tot nu toe alleen gemeenteambtenaren mochten afgeven. Dat scheelt gemeenten tijd bij het verlenen van vergunningen.

Een gemeente kan zo’n rapport zelf aanvragen, maar een projectontwikkelaar mag het ook zelf laten opstellen en betalen. Het rapport is niet bindend, maar heeft wel meteen juridische geldigheid. Op de punten waar het rapport positief is, vervangt het automatisch het gemeentelijke rapport, zonder dat een gemeentelijke technicus het nog hoeft te bevestigen. Is de overheid het ergens niet mee eens, dan kan ze het dossier alsnog aanvullen.

Voor regeringspartijen CC, PP, AHI en ASG is dit een broodnodige verlichting van de bureaucratie. PSOE en Nueva Canarias stemden tegen en noemen het een privatisering van de stedenbouwkundige controle. Vox onthield zich.

Vakantiewoningen overschaduwen het debat

Tijdens de parlementaire behandeling kreeg de wet er allerlei amendementen bij die weinig met bouwvergunningen te maken hadden, maar vooral vakantieverhuur betroffen. AHI-vertegenwoordiger Raúl Acosta omschreef het resultaat als een “zooitje”. PSOE-afgevaardigde Patricia Hernández ging nog verder en noemde het een “omnibuswet”, volgestouwd met onderwerpen die niets met het oorspronkelijke doel te maken hadden.

Binnen de regeringscoalitie zelf ontstond verdeeldheid. Regeringspartij ASG wilde met steun van de oppositie (PSOE, Nueva Canarias en Vox) vakantiewoningen laten overgaan van een “geclassificeerde activiteit” naar een “onschadelijke activiteit”. Dat voorstel haalde het uiteindelijk niet, doordat coalitiepartner CC met een eigen stemverklaring dwarsboomde.

President Fernando Clavijo erkende na de stemmingen dat er onrust is ontstaan over de gevolgen van de wet voor de zogeheten groene eilanden. Hij beloofde dat de Canarische regering vakantieverhuur verder gaat reguleren, met oog voor de specifieke situatie van elk eiland.

Ruzie tussen coalitiepartners

Binnen de regeringscoalitie ontstond onenigheid over de vakantieverhuur. Eén coalitiepartij wilde vakantiewoningen soepeler classificeren, met steun van de oppositie, maar werd tegengehouden door haar eigen bondgenoot. Dat leidde tot een schriftelijk protest, al benadrukte de partij trouw te blijven aan het regeringsakkoord.

Volgens critici is de hele consternatie ontstaan tijdens de behandeling van een aparte wet op vakantieverhuur, waarna partijen amendementen op déze wet begonnen te plakken om dat probleem alsnog te repareren. “Rechts probeert de sector te reguleren, links wil juist dereguleren,” klonk het. Voor eilanden als El Hierro, waar zo’n 70 procent van het toeristische aanbod uit vakantiewoningen bestaat, maakt de naam van de regeling niet uit — als de regels maar haalbaar blijven.

De oppositie kreeg op haar beurt het verwijt bepaalde amendementen te hebben geblokkeerd, maar wierp tegen dat zij juist had geprobeerd niet-onderhandelde voorstellen terug te trekken. Toen de regeringspartijen daar niet in meegingen, zag de oppositie zich genoodzaakt de amendementen alsnog tegen te houden.

Andere partijen verweten de regering intussen dat ze betaalbare woningen met tijdelijke bescherming bevoordeelt boven sociale huurwoningen met langdurige bescherming, waardoor ontwikkelaars hogere winstmarges krijgen. De regeringspartijen zelf noemden de wet juist een volwaardig antwoord op het woonprobleem, met behoud van alle waarborgen en publieke controle.