Van Valencia naar gehucht met 96 inwoners: 23-jarige Mario opent eigen bar en wil er niet meer weg

door Else BeekmanElse Beekman
Mario in zijn bar met zijn dorp op de achtergrond

De 23-jarige Mario Pérez uit Valencia werkt in de horeca. Drie jaar geleden maakte hij een opvallende keuze. Eentje die niet veel leeftijdsgenoten hem na zullen doen. Hij verruilde de bruisende kuststad voor een leven in Valdemoro-Sierra, een klein dorp met slechts 96 inwoners in de bergen van Cuenva. Hij opende een eigen bar en kocht er een huis. Twee belangrijke stappen die voor hem in Valencia onbereikbaar waren.

Mario groeide op in Valencia maar ervaarde al snel hoe lastig het is om daar op eigen benen te staan. Twee jaar werkte hij als kelner en spaarde voor een eigen plek. Alleen bleef dat een utopie in zijn geboortestad. “De huur zou daar vijf keer zo hoog zijn, het huis waar ik nu woon zou tien keer zo duur zijn en de concurrentie is tien keer zo groot”, zo vertelt hij aan Xataka vanachter de bar van Bar Haro, zijn eigen zaak. De provincie Cuenca deelde zijn verhaal in november 2025 op hun Facebookpagina. Sindsdien kreeg Mario’s verhaal veel views en bijna 3.000 likes.

Mario haalt meer uit het platteland dan alleen lage prijzen

Mario ziet de voordelen in zijn leven van zijn a-typische stap in meer dan alleen in geld. Hij benadrukt de saamhorigheid en onderlinge hulp in het dorp. “Ik heb nu een loodgieter, een aannemer en iedereen is met één telefoontje bereikbaar. In de stad kun je ook wel iemand vinden, maar altijd met een rekening vooraf. Hier doet de gemeenschap veel. De dag dat ik iets nodig heb, staan er zes buren klaar om te helpen. En andersom ben ik er voor hen.”

Volgens hem is er ook werk genoeg. “Sinds ik hier ben, heb ik meer aanbiedingen voor werk gekregen dan ik kon aannemen. Wat ontbreekt, is jonge mensen om het werk te doen. De meeste mensen die hier nog werken, zijn boven de vijftig.” Toch is zijn doel zeker niet om meer geld te verdienen. “Ik wil hier gewoon wonen en mijn brood verdienen. Voor mij is succes dat ik hier niet weg hoef.”

Steeds meer jongeren trekken weg van de dure kust

Al is Mario’s keuze niet de meest voor de hand liggende keuze van stadsjongeren, toch lijken de omstandigheden een nieuwe trend te voeden. Net als Valencia, zijn ook steden als Málaga, Alicante en andere steden aan populaire kusten zoals de Costa del Sol en Costa Brava de afgelopen jaren flink duurder geworden door de grote belangstelling van buitenlandse kopers in combinatie met de opmars van vakantieverhuur. Spanjaarden tussen de 16 en 29 jaar wonen daardoor steeds later op zichzelf: gemiddeld pas rond hun dertigste, en slechts 14,5 procent van hen is inmiddels echt de deur uit. Wie het wel alleen probeert, geeft gemiddeld bijna zijn hele salaris uit aan wonen.

Het gevolg is een omgekeerde trek die je vroeger niet zag. Volgens onderzoek van Fotocasa wil 23% van de 18- tot 24-jarigen binnenkort verhuizen naar een dorp met minder dan 10.000 inwoners. En dat is vooral vanwege kostenbesparing. Ook bij de groep van 25 tot 34 jaar, neemt de belangstelling toe. In 2024 lag die nog op 10 procent, in 2025 op 13 procent naar 16 procent nu. Fotocasa onderzoeksdirecteur María Matos plaatst wel een kanttekening hierbij: zonder extra werkgelegenheid, voorzieningen en goede verbindingen blijft het risico bestaan dat deze mensen na een paar jaar alsnog vertrekken.

Ook leegstand blijft een probleem

Mario’s ervaring in zijn dorp is niet helemaal representatief voor andere plattelandsgemeenten. Zo klaagde bugermeester Kike Collada van het dorpje El Recuenco in Guadalajara eerder juist over een tekort aan vaklieden, van bouwvakkers tot huisartsen. De trend is ook dat mensen juist dit soort dorpen verlaten omdat er steeds minder diensten zijn, zoals winkels, bars, gezondheidszorg en banken. Bovendien zijn leegstaande woningen in dit soort dorpen niet altijd beschikbaar op de markt. Sommige zijn in bouwvallige staat, andere worden door eerder weggetrokken families gebruikt om in vakanties naar terug te kregen en weer andere zitten vast in een onverdeelde erfenis of staan er zonder dat iemand nog weet wie eigenlijk de eigenaar is.

Voor Mario doen die dingen nu niet terzake. Zolang hij zijn bar kan openhouden, hoeft hij niet meer weg uit Valdemoro-Sierra.