Else Beekman
In het licht van opmerkingen vanuit de Spaanse overheid dat het ‘ergste achter ons ligt’, tonen ze met hun project ‘Nojobsland #marcaespaña’ enkele families die doordat ze hun baan verloren niet meer weten hoe ze rond moeten komen en geen uitweg meer zien. Ze filmen bij een gezin met twee volwassen kinderen. Niemand heeft werk. Ze moeten rondkomen met een paar honderd euro per maand. Eenzelfde situatie geldt voor 1,5 miljoen Spaanse huishoudens. Voor deze mensen is ‘het ergste’ nog een keiharde realiteit en voor anderen moet het ‘ergste’ nog komen.
De Spaanse werkloosheid ligt volgens recente cijfers van Eurostat op 26,7, net onder Griekenland, dat met 27,4% kampt met de hoogste werkloosheid in de EU. Spanje staat wel op 1 wat de werkloosheid onder mannen en jongeren betreft. 26,3% van de mannelijke beroepsbevolking zit zonder werk en bijna tweederde van de Spaanse jongeren heeft geen baan (57,7%).
Nojobsland volgt alle werklozen uit een buurt in Vallecas (Madrid). Ook hoe ze gedurende een aantal dagen een tentenkamp opzetten uit protest tegen de maatregelen van de Spaanse overheid die hen in de steek heeft gelaten en hen hun toekomst ontneemt. Ze pleiten er voor een stopzetting van de gedwongen huisuitzettingen, een eetzaal in de buurt voor gezinnen zonder geld en rechten op gezondheidszorg voor werklozen zonder enige vorm van uitkering.
Het volgende project van de drie journalisten heett ‘Los que se quedan’ (zij die achterblijven) en richt zich op de mensen die zelfmoord hebben gepleegd door de economische crisis en hun nabestaanden.