Else Beekman
Het gaat vooral om bedrijven in de metaal-, chemische, ijzer- en papierindustrie, die bij de productie veel elektriciteit verbruiken. Voor hen betekent de torenhoge energieprijs een steeds groter wordende kostenpost die ten koste gaat van de winstgevendheid. Voor de concurrenten in Frankrijk en Duitsland is dat veel minder het geval, mede omdat zij door de overheid voor deze onkosten royaler gecompenseerd worden.
Volgens voorzitter José Antonio Jainaga van de Baskische ijzerproducent Sidenor zullen in het laatste kwartaal van dit jaar de maandelijkse energiekosten tussen de 4 en 5 miljoen euro hoger uitkomen. Dat betekent een kostenpost van 50 miljoen euro op jaarbasis. “Dat betekent een ramp voor onze resultatenbalans”, aldus Jainaga.
Europese landen op één lijn
Algemeen directeur Fernando Soto van werkgeversorganisatie AEGE voor elektro-intensieve bedrijven geeft aan dat in heel Europa de elektriciteitsprijs omhoog is gegaan, maar benadrukt dat de stijging vooral in Spanje explosief is. Voor ondernemingen met groot energieverbruik maakt de elektriciteitsrekening nu meer de helft uit van alle onkosten. Eind augustus moesten deze bedrijven 96,82 euro per MWh betalen, dat is 34 euro meer dan de concurrenten in Duitsland en 55 euro meer dan de concurrenten in Frankrijk betalen. Volgens Soto hoeft de Spaanse overheid niet het wiel uit te vinden, maar kan zij het voorbeeld van genoemde landen volgen: vrijstellingen geven en vergoedingen uitkeren tot het maximaal mogelijke.
Helemaal niets heeft de Spaanse overheid ook weer niet gedaan. In juni werd een additionele compensatie van 100 miljoen euro goedgekeurd om de elektro-intensieve industrie te compenseren voor de dure elektraprijs als gevolg van kostbare CO2-uitstootrechten. In totaal is er een fonds van 179 miljoen euro beschikbaar gesteld voor deze sector. Die vindt dit bedrag ontoereikend omdat dit ten eerste onder de 220 miljoen euro ligt die door de EU als maximum is vastgesteld, en ten tweede omdat genoemde andere Europese landen een hoger bedrag uitkeren.
Omdat de industriële sector niet alleen binnen maar ook buiten Europa met elkaar concurreert, is de elektriciteitsprijs samen met de salarisstelling de belangrijkste factor om competitief te blijven in de markt. Dus, vinden de Spaanse producenten, moet de overheid helpen om de concurrentiepositie in stand te houden en te voorkomen dat er een achterstand optreedt omdat andere regeringen meer steun verlenen.
De hoge elektriciteitsprijs doorberekenen aan klanten is volgens Jainaga onmogelijk. Elektro-intensieve bedrijven sluiten jaarcontracten af met hun klanten en alleen de prijsstijging van grondstoffen wordt daarin doorberekend. Bovendien zullen zij niet opeens veel meer gaan betalen als andere Europese producenten hun prijzen niet verhogen.
‘Stille achteruitgang’
Fernando Soto van AEGE richt zich dan ook rechtsstreek tot de regering met een dringend verzoek om hulp. “Wij zijn overtuigd van de noodzaak de CO-2-uitstoot omlaag te brengen, maar de regels moeten wel voor alle bedrijven dezelfde zijn. Investeerders zullen niet in ons geïnteresseerd zijn, waardoor er een ‘stille achteruitgang’ zal plaatsvinden. Dat wil zeggen dat het geld dat eigenlijk bestemd is voor het onderhoud en de renovatie van de installaties nu moet worden aangewend voor het energieverbruik”, aldus Soto.