Else Beekman
Al bijna een jaar staat de relatie tussen Spanje’s toekomstige koning en zijn vrouw in de spotlights. De aandacht is weer aangewakkerd in het licht van het tienjarig jubileum dat het echtpaar de komende maand mei bereikt. In de zogenaamde ‘prensa rosa’ verschijnen bovendien artikelen over Letizia’s rebellische en individualistische gedrag: ze zou verstek laten gaan in het weekend bij officiële gelegenheden; uitvallen naar de pers; discussies op straat hebben met haar schoonmoeder koningin Sofia en regelmatig er tussenuit knijpen naar het buitenland op zoek naar privacy of onherkenbaar vermomd met pruik en al Madrid ingaan.
De koninklijk huis zelf noemt de vermeende crisis ‘altibajos normales‘ (normale voor- en tegenspoed) waar elke relatie met jonge kinderen wel eens last van heeft. Wel wordt er druk in de Spaanse media gespeculeerd over wat er gebeurt als er echt een scheiding op handen zou zijn. De nadruk hierin ligt op het feit dat Letizia dan afstand moet doen van het voogdijschap over haar kinderen. Ze zou de koninklijke titel en bijkomende privileges verliezen, maar ook zou ze haar kinderen niet meer mogen opvoeden. Daarbij komt het feit dat Felipe katholiek is en in dat opzicht een huwelijk voor de kerk uniek is en ‘onoplosbaar’.
Een crisis in dat opzicht komt niet goed uit. De Spaanse monarchie staat al behoorlijk onder druk de laatste paar jaar. Schandaal op schandaal en gerucht op gerucht met betrekking tot koning Juan Carlos (vermeende affaires, olifantenjacht, gezondheidsproblemen) gecombineerd met het corruptieschandaal waar zijn schoonzoon Iñaki Urdangarín en sinds een paar maanden ook zijn jongste dochter Cristina bij betrokken zijn.