Ditmaal waren de demonstraties gevarieerd. Niet slechts één groep ging de straat op uit verdediging van hun belangen, maar mensen protesteerden tegen kortingen op de pensioenen, tegen de hulp aan de Spaanse banken, tegen de bezuinigingen in het onderwijs en in de gezondheidszorg, tegen de hoge werkloosheid waar amper iets aan gedaan lijkt te worden en tegen het grote aantal gezinnen dat onder de armoedegrens raakt in het land.
In Madrid liepen de vuilnismannen en andere medewerkers van de reinigingsdiensten op kop. Zij waren boos over het feit dat men pas na 12 dagen staking tot een akkoord kwam. Zoals altijd verschillen de aantallen demonstranten in de ogen van de organisatoren en die van de autoriteiten enorm, maar duidelijk is wel dat in tientallen steden mensen er genoeg van hebben.