Else Beekman
De provincie Valencia telt 266 gemeenten. Daaronder vallen grote steden, dichtbebouwde voorsteden, badplaatsen en bergdorpen waar nog maar enkele tientallen mensen wonen. Recente officiële cijfers laten zien hoe groot de verschillen zijn. Niet alleen in inwonertal, maar ook in bevolkingsdichtheid, leeftijdsopbouw, inkomen en gemeenteschuld.
Bij de cijfers in dit artikel staat steeds het meest recente beschikbare peiljaar.
Valencia is met afstand de grootste gemeente
Valencia telde op 1 januari 2025 officieel 840.792 inwoners. Daarmee blijft de hoofdstad na Madrid en Barcelona de derde stad van Spanje. De bevolking groeide in één jaar tijd met 14.844 inwoners, een stijging van 1,8 procent.
Op grote afstand volgt Torrent. Deze gemeente ten westen van de hoofdstad had begin 2025 91.353 inwoners. Torrent maakt deel uit van het stedelijke gebied rond Valencia en groeit al jaren door.
Bij cijfers over het “grootstedelijke gebied van Valencia” is voorzichtigheid nodig. De uitkomst hangt sterk af van de gekozen afbakening. Sommige statistieken tellen alleen de direct aaneengesloten bebouwing mee, terwijl andere ook verder gelegen forensengemeenten opnemen. Daarom is één exact inwonertal voor het hele metropolitane gebied moeilijk te geven zonder eerst vast te leggen welke gemeenten worden meegeteld.
Sempere blijft de kleinste gemeente
Aan de andere kant van de ranglijst staat Sempere, in het Valenciaans Sempere en ook bekend als Sant Pere d’Albaida. Deze gemeente in de comarca Vall d’Albaida telde volgens de bevolkingscijfers over 2025 slechts 33 inwoners. Daarmee is het de kleinste gemeente van de provincie Valencia.
Valencia heeft daarmee ruim 25.000 keer zoveel inwoners als Sempere. Zo’n vergelijking maakt duidelijk hoe uiteenlopend de 266 gemeenten zijn.
De grootste gemeente is niet de dichtstbevolkte
Een gemeente met de meeste inwoners is niet automatisch de gemeente met de meeste inwoners per vierkante kilometer. De hoogste bevolkingsdichtheid vinden we in Emperador. Deze piepkleine gemeente ten noorden van València komt uit op ongeveer 24.306 inwoners per vierkante kilometer. Mislata volgt met circa 23.167 inwoners per vierkante kilometer. Daarna komt Benetússer met bijna 21.492 inwoners per vierkante kilometer.
Dat deze gemeenten zo hoog scoren, komt niet alleen doordat er veel mensen wonen. Hun grondgebied is ook bijzonder klein, en het gaat vaak om dichtbebouwde woonkernen met veel hoogbouw en weinig open ruimte. Veel van deze plaatsen liggen bovendien direct tegen de stad València aan en functioneren in de praktijk als voorsteden. Emperador beslaat slechts een fractie van een vierkante kilometer.
Het andere uiterste is Puebla de San Miguel, in de bergachtige enclave Rincón de Ademuz. Daar wonen gemiddeld ongeveer 0,8 mensen per vierkante kilometer. Daarmee behoort de gemeente tot de dunstbevolkte gebieden van heel Spanje.
San Antonio de Benagéber heeft een jonge bevolking
San Antonio de Benagéber, op ongeveer veertien kilometer van València, behoort tot de gemeenten met een relatief jonge bevolking.
De Generalitat Valenciana gebruikt hiervoor onder meer de vergrijzingsindex. Die vergelijkt het aantal inwoners van 65 jaar en ouder met het aantal kinderen jonger dan 16 jaar. In San Antonio de Benagéber bedroeg deze index in 2025 56,4. Dat betekent dat er ongeveer 56 ouderen tegenover iedere honderd kinderen stonden. Het was daarmee de laagste vergrijzingsindex in de regio Valencia.
Ook Emperador en San Isidro hebben volgens dezelfde statistiek een relatief jonge bevolking. Dat wordt meestal verklaard door hun ligging dicht bij de stad València, waar relatief veel jonge gezinnen zich vestigen vanwege werkgelegenheid, nieuwbouwwijken en betere voorzieningen. Dat staat in scherp contrast met veel kleine gemeenten in het binnenland, waar weinig kinderen wonen en het aandeel ouderen hoog is.
Zarra blijft opvallend internationaal
Het dorp Zarra, in het binnenland van de provincie, viel in eerdere statistieken op door het grote aandeel buitenlandse inwoners. Dat internationale karakter is nog steeds zichtbaar, al ligt het percentage lager dan in oudere cijfers.
Zarra telde begin 2025 in totaal 381 inwoners. Van hen had 28,3 procent een buitenlandse nationaliteit. Ongeveer 8,7 procent had de nationaliteit van een ander EU-land en 19,7 procent die van een land buiten de Europese Unie. Door afronding kunnen deze percentages samen iets afwijken.
Rocafort voert de inkomensranglijst van de regio Valencia aan
Rocafort behoort nog altijd tot de welvarendste gemeenten van de regio Valencia. Volgens de nieuwste gemeentelijke inkomensstatistiek van de Spaanse belastingdienst, die betrekking heeft op belastingjaar 2023, bedroeg het gemiddelde bruto-inkomen per belastingaangifte er 55.901 euro.
Het gemiddelde beschikbare inkomen na belastingen en sociale premies kwam uit op 40.630 euro. Ook gemeenten als Jávea (Xàbia), Altea, L’Eliana en Bétera behoren tot de welvarendere plaatsen binnen de Comunidad Valenciana.
Aan de onderkant staat Venta del Moro. Daar bedroeg het gemiddelde bruto-inkomen per aangifte 17.861 euro en het gemiddelde beschikbare inkomen 16.057 euro. Hierbij moet wel gemeld worden dat de belastingdienst alleen afzonderlijke cijfers voor gemeenten met meer dan duizend inwoners publiceert. De allerkleinste gemeenten komen daardoor niet zelfstandig in deze ranglijst voor.
Vallada torst een uitzonderlijk hoge gemeenteschuld
Ook Vallada blijft opvallen, maar om een minder positieve reden. Volgens het Spaanse ministerie van Financiën bedroeg de uitstaande schuld van de gemeente op 31 december 2025 ongeveer 26,8 miljoen euro.
Vallada telde begin 2025 3.116 inwoners. Afgezet tegen dat inwonertal komt de schuld uit op ongeveer 8.600 euro per inwoner. Dat is uitzonderlijk hoog voor een Spaanse gemeente van deze omvang.
In absolute bedragen heeft een grote stad vanzelfsprekend vaak meer schuld. Zo stond voor Gandia eind 2025 ruim 252 miljoen euro genoteerd. Per inwoner is de last in Vallada echter veel groter.
Van stranden tot het hoogste punt van de regio
De provincie Valencia telt 24 kustgemeenten. Daar liggen bekende badplaatsen als Gandia, Cullera, Oliva, Canet d’en Berenguer en de stranden van de stad València.
Het landschap verandert sterk zodra men landinwaarts rijdt. Puebla de San Miguel ligt op ongeveer 1.103 meter boven zeeniveau en is daarmee de hoogstgelegen gemeentelijke kern van de provincie Valencia.
De gemeente ligt tegen de grens met Aragón, in een dunbevolkt en bergachtig gebied. Binnen het gemeentelijke grondgebied ligt ook de Alto de las Barracas, die tegenwoordig eveneens Monte Calderón wordt genoemd. Met een hoogte van ongeveer 1.838 meter is dit het hoogste punt van de hele autonome regio Valencia.
Dat betekent niet dat Puebla de San Miguel ook de hoogstgelegen dorpskern van de hele regio is; die eer gaat naar Castell de Cabres, dat in de provincie Castellón ligt. Die twee geografische records werden in oudere publicaties geregeld door elkaar gehaald.
Cijfers vertellen het verhaal van twee Valencia’s
De recente gegevens laten grofweg twee ontwikkelingen zien. Valencia en veel omliggende gemeenten groeien, terwijl een deel van het bergachtige binnenland blijft kampen met vergrijzing en een zeer lage bevolkingsdichtheid.
Toch is de werkelijkheid minder zwart-wit. Buitenlandse inwoners zorgen in sommige kleine dorpen voor nieuwe bewoning en dicht bij de hoofdstad liggen gemeenten met een opvallend jonge bevolking. Tegelijkertijd kunnen grondprijzen, inkomen en gemeentelijke financiën zelfs tussen nabijgelegen plaatsen sterk verschillen.
De 266 gemeenten van Valencia vormen daardoor een provincie van uitersten: van een snel groeiende miljoenenomgeving rond de hoofdstad tot bergdorpen waar iedere nieuwe inwoner statistisch verschil maakt.