Judith Goeree
In het noorden van de provincie Burgos ligt een natuurgebied dat lokaal bekendstaat als de Metrópoli Verde: een uitgestrekt bos waar paden als straten doorheen lopen, open plekken functioneren als pleinen en bomen oprijzen als wolkenkrabbers. Die structuur levert het gebied zijn bijnaam “het New York van de bossen” op.
Het gebied vormt een scherp contrast met de bekendere toeristische regio’s van Spanje, waar rust en ruimte minder vanzelfsprekend zijn.
Landschap tussen bergen en vlaktes
De Metrópoli Verde maakt deel uit van het natuurpark Montes Obarenes–San Zadornil en beslaat ongeveer 33.000 hectare. Aan de rand van de Cordillera Cantábrica vormt het immense bos een overgang tussen berggebied en de vlaktes van La Bureba. Die ligging zorgt voor variatie in hoogte, bodem en vochtigheid en daarmee voor een landschap dat voortdurend van karakter verandert.
Toegang via drie dorpen
De Metrópoli Verde is bereikbaar via drie dorpen: Arroyo de San Zadornil, Villafría de San Zadornil en San Zadornil. Vanuit deze dorpen starten gemarkeerde wandel- en fietsroutes die het gebied in verschillende richtingen doorkruisen.
De verschillende boszones worden lokaal “wijken” genoemd. Elke wijk wordt gedomineerd door een bepaalde boomsoort, waardoor het landschap onderweg steeds een ander karakter krijgt. Bekende plekken zijn Membrulle, Los Barrerones, El Casumbo en Los Barrucales, waar beuken en kastanjes worden afgewisseld met hulst, linde en berken.
Een gebied zonder verkeer
Auto’s blijven buiten het bos. Bezoekers verplaatsen zich te voet, per fiets of te paard. De routes zijn voorzien van informatiepanelen en in het bezoekerscentrum van San Zadornil zijn kaarten, huurfietsen en begeleide excursies beschikbaar.
Toch is het park nergens strak gereguleerd. Je kunt de gemarkeerde routes volgen, maar ook eenvoudig afwijken en je eigen pad kiezen. Juist die vrijheid maakt het gebied aantrekkelijk voor een breed publiek.
Bomen die de skyline vormen
De diversiteit aan boomsoorten is groot. In het gebied groeien onder meer beuken, kastanjes, taxussen, hulst, lindes en berken. Opvallend zijn de sequoia’s, ooit uit Noord-Amerika aangevoerd en inmiddels uitgegroeid tot de zogenaamde “wijk van de buitenlanders”.
Daarnaast groeien hier steeneiken die tot ongeveer 45 meter hoog kunnen worden. Samen vormen ze een natuurlijke skyline, die de vergelijking met een stad begrijpelijk maakt.
Landschap, flora en fauna
De Metrópoli Verde is niet alleen bijzonder door zijn opbouw, maar ook door de rijkdom aan natuur. In het gebied leven roofvogels zoals vale gieren, slangenarenden, steenarenden en slechtvalken. Ook uilen en kraaiachtigen komen er veel voor. Op de grond zijn onder meer wolven, wilde zwijnen, reeën, vossen en zelfs otters te vinden, al laten die zich zelden zien.
Het landschap zelf is gevormd door miljoenen jaren geologische activiteit. Rivieren als de Ebro, Oca, Purón en Molinar hebben diepe kloven en smalle bergpassen uitgesleten, waardoor het gebied een afwisseling biedt van dichte bossen en ruigere rotsformaties.
De vegetatie is minstens zo gevarieerd. Grote bossen van steeneik en Pyreneese eik worden afgewisseld met grove den en zilverden. Op hogere delen groeien verspreid beukenbossen, terwijl lager struikgewas bestaat uit jeneverbes en buxus. Op sommige plekken komen zelfs zeldzame plantensoorten voor die alleen in deze regio groeien.
Routes en uitzichtpunten
Een van de bekendste routes in de Metrópoli Verde is de wandeling naar de Mirador del Valle, een rondwandeling van ongeveer tien kilometer die je in een rustig tempo in zo’n vier uur loopt.
De route start in Arroyo de San Zadornil en voert door gemengd bos, waar beuken, kastanjes en hulst elkaar afwisselen. De paden zijn goed begaanbaar en licht glooiend, waardoor de wandeling voor veel bezoekers toegankelijk is.
Halverwege bereik je “de wijk van de buitenlanders”. De reusachtige sequoia’s in dit deel van het bos steken met hun rechte stammen hoog boven de rest uit en geven het landschap een ander karakter.
Daarna loopt het pad geleidelijk omhoog richting de Mirador del Valle. Vanaf dit punt kijk je uit over de vallei en de omliggende bossen, waar de verschillende boszones als lagen in elkaar overlopen. Onderweg verandert het landschap voortdurend, waardoor de route nergens eentonig wordt.
Verspreid over het gebied liggen meer uitkijkpunten, zoals Peña Carrias, Los Barrucales en het Mirador Panorámico. Bij Villafría de San Zadornil ligt een van de meest indrukwekkende uitzichtplekken, met zicht op een groot deel van het bos.
Natuur en erfgoed
Naast natuur heeft het gebied ook een bescheiden culturele kant. In San Zadornil staat de romaanse kerk van San Saturnino, een voorbeeld van de bouwstijl die kenmerkend is voor deze regio.
Een gebied dat met de seizoenen verandert
De Metrópoli Verde verandert zichtbaar met de seizoenen. In de lente overheerst fris groen, in de zomer zorgen de bomen voor schaduw, in de herfst kleuren de bossen rood en geel en in de winter krijgt het landschap een stille, sobere uitstraling.
Wie hier wandelt, merkt al snel dat dit geen bos is zoals andere. De vergelijking met een stad helpt om het te begrijpen, maar pas ter plekke zie je hoe uitzonderlijk dit landschap echt is.
Bronnen: El Periodico, El Correo de Burgos