De Indiase politicus Narenda Modi deed het in november 2013 voor, een paar dagen geleden de Turkse president Erdogan. Wie volgt?
Omdat tot dusver de meeste mensen hologrammen alleen kennen als plaatjes op een bankkaart, is het niet zo vreemd het enthousiasme te begrijpen van toeschouwers op een verkiezings-bijeenkomst, wanneer daar plotseling een politicus uit het niets op het toneel wordt getoverd. Nog wel 3-dimensionaal, zodat rond het toneel verzamelde mensen de holografische gestalte in ware omvang en van alle zijden kunnen zien bewegen en horen spreken.
President Erdogan manifesteerde dit fenomeen tijdens zijn holografisch optreden op een recent gehouden partijcongres. In werkelijkheid stond hij voor een groene wand in een TV-studio. Daar werd hij van alle kanten opgenomen en werden die beelden overgeseind naar speciale 3D-projectoren in een congreshal, die het beeld als een ruimtelijk hologram lieten verschijnen. Niet van echt te onderscheiden.
Wat is de politieke betekenis van dit soort “shows”? Op zichzelf is het niks nieuws, dat holografie mogelijk is. Maar wanneer dit op een rake manier wordt gedaan, is het zeker indrukwekkend. Daarom gaat het in de hedendaagse politiek. De boodschap van de meeste politici kennen we wel en is gewoonlijk van weinig inhoudelijke betekenis. De wijze waarop die wordt gebracht, maakt niettemin vaak het verschil uit tussen winst of verlies van stemmen. Iets ervan moet blijven hangen bij de kiezers, al was het maar het hologram dat plotseling in de ruimte werd ‘gebeamed’.
Praatjesmakers
De tegenstellingen in de maatschappij zijn de afgelopen jaren door doldrieste politieke avonturen sterk toegenomen. De vakkundige, rustige man en vrouw uit dat bedrijf lijken langzaam overschaduwd te worden door de groep van praatjesmakers, die zich graag voordringen waar microfoons en camera’s klaar staan. Een leuk gezicht met vlotte babbel doet het in de media beter, dan een logisch en verfieerbaar betoog van een in uiterlijk opzicht minder-bedeelde die nog een spoor van kiezersbelang op het oog heeft. Zo\’n zeurpiet ligt bij de algemene media doorgaans niet zo best, tenzij hun industrie daarbij een eigen voordeel kan behalen.
Een meer serieus argument voor de toepassing van technologie in de politiek is de verspreiding van één en dezelfde boodschap op het hetzelfde tijdstip op wijdverspreide politieke bijeenkomsten. Men hoeft niet meer van hot naar haar te reizen. De politiek geïnteresseerde hoeft niet op Internet na te zoeken wat zojuist elders werd beweerd, om dat vervolgens te vergelijken met wat er weken later in zijn plaats door dezelfde persoon te berde wordt gebracht. Een politiek personage “verschijnt” nu gewoon op een bepaald tijdstip op alle plaatsen tegelijk op de bühne, als hologram. Tegenspraak en boe-geroep doen er niet toe. Het gaat om de “verschijning”, een weerwoord is (nog) onmogelijk…
Europese verkiezingen
In mei zullen er Europese verkiezingen zijn. Waarvoor is eigenlijk niet nodig te vragen, omdat de maatgevende personen voor de Europese politiek, in raden en commissies, niet gekozen worden. Leuk blijft desondanks de gedachte dat men stemmen mag en zo de schijn van democratie wat langer hoog kan worden gehouden. Zeker is, dat men met TV optredens en politieke bedes “toch alstublieft te gaan stemmen” er dit keer niet komt.
Een zinnige boodschap heeft dit maal men niet. De economische en sociale crisis is er nog steeds en zal zich door die verkiezingen zeker niet laten oplossen. Dat het “beter gaat” gelooft geen hond. Dat men “hard werkt aan oplossingen” en “voor meer democratie” wekt bij de meesten alleen de hartelijke lachlust op. Daarom ligt het voor de hand, dat ook hier de technologie wel zal moeten bijsturen.
De komende weken en maanden zullen voor liefhebbers van hologrammen mogelijk van belang kunnen worden. Europese partijen en hun afgevaardigden kunnen bijna niet meer zonder. Tot de kiezer erop is uitgekeken en iemand in een zaal onverhoeds de projectoren afzet. Dan wordt zichtbaar en hoorbaar wat de ware inhoud van de holografische 3D presentatie was…
In de video Erdogan als Hologram, mogelijk gemaakt door het bedrijf Polyvision