Else Beekman
Spanje staat inmiddels op de vijfde plek van Europese luxebestemmingen, na Frankrijk, Italië, Zwitserland en Duitsland. Volgens brancheorganisatie Luxury Spain draait luxe voor de huidige generatie welgestelde reizigers minder om uiterlijk vertoon en meer om authenticiteit, duurzaamheid en persoonlijke ervaringen. Denk aan bezoeken aan lokale wijnmakers, culinaire routes of wellness-programma’s op maat.
Madrid en Barcelona blijven de grootste spelers, met respectievelijk 26 en 23 procent van de nationale luxemarkt. De Balearen, met Mallorca voorop, nemen 12 procent voor hun rekening en profileren zich vooral met verantwoord toerisme. Ook Sevilla groeit hard: het aantal vijfsterrenhotels verdrievoudigde daar sinds 2019.
Marbella als vaste waarde
Marbella en de Costa del Sol nemen zo’n 20 procent van de Spaanse luxemarkt voor hun rekening. De regio combineert een mild klimaat, veiligheid en een reeks nieuwe hotelprojecten, van het toekomstige Four Seasons tot de eerste Waldorf Astoria van Spanje, gepland voor 2029.
Naast hotels wint ook een ander fenomeen terrein: de branded residence. Dat zijn luxewoningen die worden ontwikkeld onder de vlag van bekende merken zoals Four Seasons, Armani of Lamborghini. Adviesbureau Colliers telt momenteel 22 van dit soort projecten aan de Costa del Sol, samen goed voor ruim 1.300 woningen en een marktwaarde van zo’n vier miljard euro. Negentig procent van alle Spaanse branded residences verrijst aan dit stukje kust, vooral rond Marbella, Estepona en Benahavís.
De keerzijde van de luxe
Al die groei heeft ook een prijs. De sterke vraag naar luxewoningen drijft de huizenprijzen langs de kust verder op, waardoor het voor lokale bewoners steeds moeilijker wordt om nog dicht bij zee te wonen. Veel mensen wijken daardoor uit naar goedkopere plaatsen verder landinwaarts.
Dat heeft weer gevolgen voor het dagelijks leven in de regio. Doordat mensen verder van hun werk wonen, groeit het woon-werkverkeer, en daarmee ook de filedruk op de toch al drukke wegen rond Marbella en Málaga. Tegelijk hebben veel bedrijven, van hotels tot horeca, maar ook ziekenhuizen, steeds meer moeite om personeel te vinden: wie niet in de buurt kan wonen, kiest vaak voor werk elders. Zo ontstaat het paradoxale beeld van een regio die booming is dankzij luxe, maar waar het voor de mensen die die luxe draaiende houden, steeds lastiger wordt om er zelf nog een plek te vinden