De partij maakt zich zorgen over de gevolgen van de bezuinigingen op de diplomatieke posten in het buitenland en over de langdurige zorg van Nederlandse residenten over de grens. Bovendien stelt de fractie vragen bij het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje waarover men nu onderhandelt.
50Plus is van mening dat bezuinigingen op diplomatieke posten in het buitenland ondoordacht en veel te snel worden doorgevoerd. De fractie reageert hiermee op de vele reacties die vanuit onder meer Spanje zijn binnengekomen over de voorgenomen bezuinigingen waardoor men voor afgifte van reisdocumenten niet meer terecht kan bij de verschillende honoraire consulaten.
Volgens Tweede Kamerlid Martine Baay is Nederland het aan landgenoten in den vreemde verplicht een goede en toegankelijke dienstverlening te bieden, niet alleen in economische zin voor het exporterende bedrijfsleven maar ook voor andere groepen landgenoten.
Elke Nederlander heeft in beginsel in het buitenland recht op een behoorlijke en binnen redelijke reisafstand verkrijgbare dienstverlening en consulaire bijstand, ook voor wat betreft de uitgifte van officiële documenten. Dit zou zeker moeten gelden voor de regio’s in diverse landen waarvan bekend is dat daar vele tienduizenden Nederlanders wonen, zoals in Spanje en Frankrijk.
De ambassades en consulaten behoren in de optiek van de partij niet tot de categorie geldverslindende inefficiënte overheidskantoren. Binnen de begroting van Buitenlandse Zaken zijn zeker onderdelen te vinden die zonder directe effecten op de dagelijkse dienstverlening in het buitenland met minder budget toekunnen. De 50PLUS Tweede Kamerfractie zal de minister vragen daarover met alternatieven te komen.
Langdurige zorg in het buitenland
50PLUS wil eveneens meer duidelijkheid over de positie van Nederlanders in het buitenland die langdurige zorg nodig hebben. Martine Baay: ´In het wetsvoorstel wordt de verwachting uitgesproken dat WLZ-uitvoerders er niet toe zullen overgaan om die zorg te contracteren met zorgaanbieders die gevestigd zijn buiten Nederland. Hoe verhoudt zich dat met het Europees recht en de daarin vastgelegde zorgplicht?’
In het wetsvoorstel staat dat zware WLZ-zorg praktisch gesproken alleen in Nederland geleverd kan worden, omdat naar verwachting WLZ-uitvoerders geen contracten aangaan met aanbieders buiten Nederland. Martine Baay: ‘Heeft dit niet tot gevolg dat Nederlanders die al jaren in het buitenland wonen, in het uiterste geval terug naar Nederland moeten verhuizen om WLZ-zorg te ontvangen?’
Belastingverdrag rond pensioenen
In navolging van een belastingverdrag tussen Nederland en Duitsland uit 2012 werd bepaald dat vanaf 2014 alle pensioenen waarbij AOW en pensioen samen meer dan 15.000 euro bedragen in Nederland zullen worden belast. De regeling met Duitsland is inmiddels goedgekeurd door de Tweede Kamer. Alleen de partij 50Plus verzette zich tegen de wijzigingen. Gepensioneerden die in Duitsland wonen kunnen er derhalve duizenden euro’s per jaar op achteruit gaan. Na veel kritiek is er nu een compensatieregeling.
Met Spanje heeft Nederland dezelfde plannen. De Spaanse overheid heeft het geld afgedragen door Nederlandse belastingplichtigen hard nodig en staat niet te trappelen om een dergelijk verdrag te tekenen. Voorlopig zal het verdrag er dan ook nog niet zijn. Ook niet als het aan de Vereniging voor Nederlandse Gepensioneerden in Spanje ligt. Deze stelt voor om het verdrag in te voeren voor nieuwe gevallen, maar niet voor mensen die al jarenlang in Spanje wonen. De 50Plus partij houdt ook dit onderwerp nauwlettend in de gaten.
Zie deze link voor het verkiezingsprogramma voor de Europese Verkiezingen van de partij.