Op deze leuke zoutroute in Valencia waan je je in een besneeuwd landschap

door admin
Rambla Salada

Voor wandelliefhebbers die in de provincie Alicante wonen of verblijven, is er een bijzondere route die je meeneemt naar een landschap waar je je af en toe op verre, noordelijke breedtegraden kunt wanen. Zelfs in juni. Je lijkt er namelijk sneeuw te zien. Je kunt er zelfs over lopen.

De Zoutroute van Albatera ligt strategisch tussen de gemeenten Albatera en Orihuela, dicht bij de regio Murcia. Er is geen directe toegang, maar je bereikt het gebied door N-340 weg vanuit Crevillent richting Albatera te volgen en de borden goed in de gaten te houden.

De Rambla Salada de Albatera is van oorsprong een Camino de Sal (zoutroute) die langs de zoutpannen in de provincie Alicante leidden. Deze routes vormen een eerbetoon aan het belang van zout als hulpbron in het verleden. Zout speelde een belangrijke rol in de handel en economie van de regio. Het landschap is hier opmerkelijk omdat het zo droog is, met ruig gevormde rotsen en kliffen en verrassende kenmerken, waaronder de zoute waterbronnen en de mogelijkheid om oude aquaducten te zien.

Hoe kom je bij de Rambla Salada de Albatera?

Om het startpunt van de wandelroute te bereiken, kun je het beste gebruikmaken van navigatietechnologie zoals Google Maps. Volg deze stappen:

    1. Rijd naar Albatera: Vertrek vanuit Crevillente en volg de N-340 richting Albatera.
    2. Aankomst in Albatera: Na ongeveer 600 meter in Albatera bereik je een kruispunt. Neem hier de CV-873 en volg deze weg gedurende 4,6 km.
    3. Sla linksaf: Bij het aangegeven punt sla je linksaf, ondanks het bord “Verboden toegang, behalve voor diensten”. Wees voorzichtig vanwege de grote hobbels op de weg. Volg deze weg parallel aan een kanaal voor 1,9 km.
    4. Sla rechtsaf: Sla na 1,9 km rechtsaf (ongeveer de 6e afslag). Volg deze weg rechtdoor voor ongeveer 3 km.
    5. Parkeer; Rijd tot u een klein stuk open terrein bereikt. Hier parkeer je de auto en begint u aan de wandelroute.

Landschap

Vanaf de parkeerplaats volg je een onverharde weg en zie je al snel Las Finestres, prachtige erosieformaties van zandsteen met veel fossielen. Vervolg je weg en bij de eerste splitsing kun je rechtdoor gaan langs een oud aquaduct of linksaf de Rambla Salada in. Hoewel onze route rechtdoor ging, was het de moeite waard om even af te dalen naar de Rambla Salada vanwege de mooie poelen en fossielen.

landschap rambla salada

Terug bij de splitsing volg je het aquaduct tot je weer bij de Rambla bent. Hier zijn twee duidelijk verschillende delen: een gebied met rotsen en zoutafzettingen en een meer ingesloten deel met steile wanden. Halverwege kom je bij de klim van de Barrón Negro. Na het overwinnen van deze barrière kom je langs oude putten en de ingang van een klein, door de rambla gevormd ravijn. De route gaat verder tot je grote groenkleurige rotsen bereikt, een indrukwekkend natuurlijk herkenningspunt. Hoewel de rambla doorloopt naar een met staalkabels beveiligde klimroute (via ferrata) naar de zoutpoelen van Los Lagos leidt, kiezen veel wandelaars ervoor om bij de grote groene ofhieten om te keren. Zo ontstaat een cirkelvormige route die eindigt waar deze ook begon.

Als je de via ferrata niet wilt doen, kun je de Rambla verlaten en je route vervolgen. Let wel op dat het pad uit de Rambla lastig begaanbaar is vanwege veel los zand en steile hellingen. Het uitzicht na de klim vanaf de top is wel erg lonend.Vervolgens loop je het pad terug naar Las Finestres en de parkeerplaats. De volledige route is over het algemeen gemakkelijk, met uitzondering van dit laatste stuk.

Meer over Barrón Negro

De Barrón Negro is een opvallend punt van de route, met opmerkelijke geologische rotsformaties. De grote rotsachtige structuur is door mensen uitgehouwen om overstromingen te voorkomen door het water met minder kracht verder te geleiden. Hier domineert overal de droge, roestbruinroze gekleurde en woestijnachtige omgeving. De zoutophopingen die je hier en daar treft geven je een fotogenieke illusie van sneeuw. Bijzonder aan de Barrón Negro is de donkere kleur met witte aderen (dolomiet uit het Trias). In de buurt bevinden zich twee oude en diepe putten die in de rots zijn uitgegraven. Een andere opvallende rotsformatie in de rambla is een grote groenkleurige rots (ofiet of porfier)

Surrealistisch landschap

rambla salada route

De Rambla Salada van Albatera en La Murada is een route door een beetje een surrealistisch landschap. Je wordt hier geconfronteerd met het feit dat natuurlijke schoonheid ook een andere kleur kan hebben dan groen. De verrassende route biedt gelijk ook een interessant kijkje in de rijke geologische geschiedenis van het gebied. Al lijkt er weinig te groeien, met een oog voor detail kun je nog heel wat plantensoorten onderscheiden. De aparte sfeer die er hangt draagt bij aan de rust die je ervaart als je door deze bijzondere omgeving wandelt.

Praktisch

Lengte: Ongeveer 9,5 kilometer.
Duur: Circa 4 uur.
Moeilijkheidsgraad: Variërend van laag tot matig. Sommige delen, zoals het gebied bij Corral de las Vacas, kunnen minder duidelijk zijn en vereisen meer aandacht.
Type: Semicirculair, ideaal voor een diepe verkenning en een contemplatieve terugkeer.

aquaduct zoutroute van albatera

Het is aan te raden om de huidige staat van de paden en structuren te controleren voordat je op avontuur gaat in dit gebied. Delen van de Zoutroute van Albatera raakten namelijk sinds 2022 overwoekerd met vegetatie. Pas ook op bij de aquaducten als je die moet oversteken. Die verkeren in slechte staat. Het is echter belangrijk om op te merken dat sommige delen van de route door de Rambla Salada in mei 2022 overwoekerd waren met vegetatie en dat de aquaducten die men moet oversteken in slechte staat verkeerden en er sprake is van instortingsgevaar .

Zout, het ‘witte goud’ van Alicante

Zout, ook wel bekend als het “witte goud”, speelt al eeuwenlang een belangrijke rol in de provincie Alicante. Dit waardevolle mineraal werd al in de oudheid hoog gewaardeerd en was een drijvende kracht achter de lokale economie. In de middeleeuwen bloeide de zoutwinning in Alicante, met de zoutpannen van La Mata en Torrevieja als de grootste en belangrijkste van Spanje. Deze zoutpannen voorzagen het koninkrijk van de broodnodige voorraad zout, en een klein overschot werd verhandeld. Vanaf de middeleeuwen tot de 19e eeuw had de Spaanse Kroon het monopolie op zout, bekend als het “Estanco de la Sal”. De zoutpannen waren eigendom van de Kroon, die ook de exploitatie en verkoop reguleerde. Dit monopolie was een cruciale bron van inkomsten voor de schatkist en gaf de Kroon volledige controle over de zoutproductie en -handel.

Einde van het monopolie

De hoge zoutprijzen en het monopolie zorgden echter voor ontevredenheid onder de bevolking. In 1869 besloten de Cortes Constituyentes het zoutmonopolie af te schaffen. Dit leidde tot de privatisering van de zoutpannen en de invoering van belastingen op zoutproductie. Hiermee kwam een einde aan eeuwenlange Krooncontrole en werd de basis gelegd voor de moderne zoutindustrie in Alicante.

Lees ook: Nieuwe wandelroute om streek La Axarquía in Málaga beter te leren kennen

Dit vind je misschien ook leuk